Barokvilla Böcking
Waar Goethe ooit tegen de golven vocht
“Soms zwol de storm tegen de wind in aan; op andere momenten wisselden windvlagen die door de wind werden teruggekaatst zich af met een woest gehuil. Golf na golf beukte over de boot heen; we waren doorweekt tot op het bot; hoe langer het duurde, hoe uitzichtlozer onze situatie leek. En zo werden we lange tijd heen en weer geslingerd in het pikkedonker, totdat er eindelijk in de verte een licht verscheen, en daarmee ook hoop...”
Johann Wolfgang von Goethe
Johann Wolfgang von Goethe had nauwelijks dramatischer woorden kunnen vinden toen hij, decennia later, zijn gewaagde tocht over de Moezel op 1 november 1792 beschreef.Het levensgevaarlijke avontuur van de geheimraad uit Weimar leek in niets op de ontspannen boottocht door de idyllische riviervallei die William Turner, de beroemdste Engelse schilder van zijn tijd, slechts enkele decennia later zou ondernemen.
Het was ook geenszins een van zijn vele studiereizen die Goethe naar de Moezelstreek brachten; integendeel, de dichter had, zoals hij zelf zei, „om de spanning van de strijd uit de eerste hand te ervaren”, deelgenomen aan de „veldslag in Frankrijk”, waarmee het Pruisische leger tijdens de zogenaamde Eerste Coalitieoorlog trachtte het spook van de Revolutie van 1789 voorgoed uit Parijs te verdrijven. Toch eindigde de veldtocht na de Slag bij Valmy in een catastrofale ramp: bijna een derde van het 60.000 man sterke leger stierf tijdens de terugtocht aan ziekte en uitputting. Ondanks het levensgevaar waaraan Goethe zich blootstelde tijdens zijn avontuurlijke ontsnapping in een roeiboot – vergeleken met het tragische lot van de gewone soldaten reisde de ‘Prins der Dichters’ in relatief comfort van Trier naar Koblenz.
Het licht dat volgens Goethes herinnering halverwege de reis zo hoopvol in de verte verscheen, kwam uit het stadje Trarbach aan de Moezel, waar ze kort daarna aan land gingen. Het huis waar de ‘Prins der Dichters’ na zijn levensgevaarlijke avontuur een warm welkom vond bij de rijke koopman Ludwig Böcking, kan vandaag de dag nog steeds worden bezocht. Naast Goethe waren er later ook gasten in het statige huis— dat rond 1755 door de rijke koopman en provinciale penningmeester Johann Adolf Böcking werd gebouwd naar de plannen van de hertogelijke hoofdarchitect Hauth van de Palts-Zweibrücken in de Trier-barokstijl, en dat tegenwoordig een parel onder de musea van de Moezelstreek herbergt.
Het Midden-Moezelmuseum, gevestigd in de barokke Villa Böcking, toont nog steeds de huiselijke cultuur van de hogere klasse van een welgestelde patriciërsfamilie uit de 18e en 19e eeuw, waardoor het een werkelijk unieke aanwinst is voor het museumlandschap in Rijnland-Palts.
De meer dan 20 tentoonstellingszalen van de barokke Villa Böcking herbergen niet alleen waardevolle meubels en kunstwerken uit drie eeuwen, maar ook een uitgebreide collectie die de geschiedenis van de stad Traben-Trarbach documenteert.
Tekst: © Dr. Christof Krieger




