De Sint-Matthiaskapel in Kobern-Gondorf
Waar hemel en aarde elkaar ooit ontmoetten
Volgens de volksgeloofsovertuiging bezit een relikwie ook vandaag de dag nog magische krachten; het is een raakvlak tussen hemel en aarde, tussen het aardse en het bovennatuurlijke. Een bron van troost en hoop in moeilijke tijden, gemakkelijk te begrijpen – en daarom maar al te verleidelijk. Dit gold met name in de middeleeuwen: destijds beleefde de relikwieëncultus een ware bloei en nam deze soms vreemde vormen aan. Stromen pelgrims zorgden voor lucratieve inkomstenbronnen; geen wonder dat zo velen een deel van de buit wilden, zelfs als dat betekende dat ze vervalsingen moesten verkopen, zoals ‘heilig’ kerststro. Maar dat is niet het onderwerp van dit artikel.
De Matthiaskapel in Kobern-Gondorf was blijkbaar geen bestemming voor stromen pelgrims. Dit architectonische juweeltje, genesteld tussen de rustieke ruïnes van de oude Oberburg, werd waarschijnlijk zo’n 800 jaar geleden gebouwd om een relikwie van het hoofd van de apostel Matthias te huisvesten en wordt vandaag de dag beschouwd als een van de meest artistieke voorbeelden van laat-Staufer-architectuur in het Rijnland. Een heilige ruimte die een diepe devotie en verering voor de heilige uitstraalt.
Men neemt aan dat de voormalige kasteelheer, Heinrich II van Isenburg-Kobern, de relikwie van het hoofd mee terugbracht uit de Egyptische havenstad Damietta. Waarschijnlijk was het oorlogsbuit uit dat roemloze tijdperk waarin gewapende christelijke pelgrims naar het Heilige Land trokken – als strijders van God, om de plaatsen die verband hielden met de stichter van hun godsdienst met geweld te bevrijden van de ‘ongelovigen’.
Het verband met de kruistochten verklaart de gelijkenis tussen de Sint-Matthiaskapel en de oude Heilige Grafkerk in Jeruzalem.
Van de relikwie is vandaag de dag niets meer te zien, maar men mist het ook niet echt. De architectuur staat op zichzelf al zeer goed. De stoffelijke resten zijn lang geleden overgebracht om zich bij de overige beenderen van de apostel te voegen in de Sint-Matthiasabdij in Trier, waar ze thuishoren – mits de skeletfragmenten daadwerkelijk bij elkaar horen.
In de 19e eeuw werden er uitgebreide renovatiewerkzaamheden uitgevoerd in de stijl van de late Duitse romantiek, en het gebouw zelf is nu een monumentale status waardig.
Mis dus zeker een bezoek aan dit bijzondere sacrale gebouw niet!





